Op dinsdag 5-6 organiseert ACT! in Amersfoort de bijeenkomst ‘Thuiszitten als sociale constructie’ in het kader van de Landelijke Actieweek voor Thuiszitters 2018.

‘Constructie’ betekent dat er op basis van een samenstel van wetten , uitvoeringsvoorschriften en protocollen zijn gecreëerd, die oorzakelijk niet hoeven- maar toch wel vaak leiden naar zowel het thuiszitters-fenomeen als de omvang- en het hardnekkige karakter daarvan. Laten we dat met open ogen gebeuren?

Er zit veel ruimte tussen de wetten enerzijds en de lokale organisatie-protocellen anderzijds. Dat biedt mogelijkheden om anders te regelen, bijvoorbeeld: ont-regelen! Want dan krijgen zowel (onderwijs- & zorg) professionals als burger (kinderen met ouders) handelingsruimte om anders te kiezen dan het pad van laten ontsporen en handelingsverlegen zijn. Anders te kiezen dan voor consumentisme. Anders te kiezen dan oppositie tussen aanbieders en afnemers (‘van wie is het onderwijs?’). Anders te kiezen dan verkokerde institutionele belangen, ingedekt in regionale/lokale ‘acts’, waar ouders en kinderen vooral voor uitgesloten lijken.

Het lijkt zo simpel, dat ‘anders kiezen’:

  • constateer zo vroeg mogelijk enige vorm van ‘losraken’ van het kind (kennis voorwaarde voor waarneming en bijstellen)
  • zorg voor horizontale communicatie in iedere casus; vul elkaar aan: één of meer betrokken professionals met de ouders (attitude als voorwaarde)
  • beleg coördinatie bij één neutrale casushouder, die samenwerken en horizontaal communiceren bevordert tussen de bijdragende actoren (reflectieve sturingskracht als voorwaarde)
  • formuleer een gewenst en houdbaar scholingsscenario; denk in lijnen van nu tot later + van toekomst naar heden (ervaring met onderwijs/zorg-constructies als voorwaarde; zie ook POC-model)
  • voeg vanuit eigen perspectief en/of organisatie, als dienstverlener onderbouwing en mogelijkheden toe (geheel is groter dan de optelsom der delen)
  • borg besluitvorming op basis van oorspronkelijke wetgeving, niet zozeer de organisatie protocollen (zie Omgekeerde Toets)
  • en voer kortcyclisch uit, stel bij en houdt richting: het welzijn van het kind (opnieuw POC-model)

Oh ja zeker, er valt heel veel meer te zeggen en toe te voegen. Bijvoorbeeld: hoe zorg je dat alle actoren van elkaar leren? En dat ‘leren’ te gebruiken voor nieuwe casussen? Hoe breek je met ‘handelingsverlegen zijn‘? Dat is vooral een kwestie van normatieve professionaliteit, van moraal. En wat als ik het niet goed doe? Claim openlijk het recht daartoe, maar dat geldt dan wel voor iedereen onder voorwaarde van transparantie.

Als ACT! hebben wij richting 500 casussen tot leerdomein gemaakt. Wij zijn betrokken bij complexe casussen, aan de voorkant én als het al jaren te laat is. Wij zien en beschrijven de mechanismen die wel- of juist niet tot succes leiden. En die hebben wij in onze trainingen en masterclasses van de ACT!-Academie verwerkt.

Het thuiszittersprobleem is niet een sociale, maar een a-sociale constructie. Het wordt tijd te kiezen: wordt het inclusie of exclusie?

Over bovenstaande en meer en minder, daarover spreken we graag met u morgen van 12:00 – 15:30 uur in StadsLAB033, Oude Fabriekstraat 7 in Amersfoort. Meer info: hier!

Aanmelden: hier

Groet:

Hans Pollen

0638180921